Πιστεύετε στο γάμο;
-
Ισως δεν εκφραστηκα σωστα.
Πρωτον το don't ask don't tell το χρησιμοποιησα ως ορολογια και οχι σαν σαν θεσμοθετημενο. Θελω απλα να πω οτι ακομα και αν η οικογενεια το ξερει, δεν ερχεται ως θεμα συζητησης. Υποκρισια? μπορει. Αν "δουλευει" ομως γιατι μας εχοχλει? Ο πατερας μου δεν το χωνεψε ποτε και δεν τον κατηγορω. Απο εκει και περα ουτε λογος για τσακωμους υπαρχει ουτε να αρχισω "εκστρατεια" μεσα στο σπιτι. Κατα τα αλλα οπως δεν ανακατευονταν οι γονεις μου στα προσωπικα του str8 αδελφου μου, δεν ανακατευτηκαν και στα δικα μου. Οπως δεν τον ρωτησαν ποτε αν εχει γκομενα, δεν ρωτησαν και εμενα. Περασαμε ενα χρονο μεχρι να ηρεμησουμε απο την δικη μου αποκαλυψη και μετα ηρεμησαμε. Ειμασταν και καλυτερα μετα. Ισως αυτο το προτυπο να εχω λαβει και εγω και να μην ειμαι της αποψης "σηκωνω σημαια". Και δεν σημαινει οτι κρυβομαι, απο κανεναν. Δεν "το παιζω" ο,τιδηποτε, δεν λεω μαλακιες τυπου "ψαχνω την καταλληλη", ουτε τιποτα. Γνωριζει πολυς κοσμος για μενα. Για την ακριβεια, ποιο πολυς κοσμος γνωριζει παρα οχι. Οποιος εχει την απορια ας βρει το κουραγιο να με ρωτησει. Οπως ομως δεν ρωταω τι κανουν στο κρεβατι τους, δεν ρωτανε και μενα. Ισως και να με ενοχλει που ξερω ατομα που ο μονος τροπος που εχεις να τους περιγραψεις ειναι "ο Gay" γιατι προφανως δεν εχουν τιποτα αλλο σαν ανθρωποι και ειναι το μονο οπλο τους για να μην περνανε απαρατηρητοι.
Προσωπικα δεν πιστευω ουτε σε παρελασεις, ουτε σε τιποτα τετοιο. Μονο γκετοποιηση φερνουν. Ειμαι της αποψης οτι ο μονος τροπος να γινουν αποδεκτοι οι gay ειναι απλα να ειναι μελη της κοινωνιας. Οσο προκλητικος ειναι ο "γαμιας" και η "τσουλα", ειναι και ο gay που κυκλοφορει με σημαια την σεξουαλικοτητα του.
Αυτα το ολιγα, και ευχομαι να μην εξελιχθει σε debate το θεμα.
τωρα οσο για τα πιο προσωπικα μου, δεν νομιζω οτι εχω να βρω κατι με τον συντροφο μου. Δεν μας αρεσει η συγκατοικηση. Εχουμε τα σπιτια μας, εχουμε την κοινη μας ζωη, θελουμε και ενα κομματι της ζωης μας ξεχωριστα. 14 χρονια ειμαστε ευτυχισμενοι και δεν βρισκω λογο γιατι ξαφνικα πρεπει να τσακωθω για το ποτε και ποιος θα πλυνει τα πιατα, για το τι θα δουμε στην τηλεοραση (που δεν συμφωνουμε ΠΟΤΕ) και να κανουμε τους "ζογκλερ" για να μην ενοχλει ο ενας τον αλλον στην δουλεια του, αφου εγω δουλευω 100% στο σπιτι και αυτος κατα 50%
-
Συμφωνώ ότι η συγκατοίκηση είναι ένα μεγάλο ρίσκο που δεν είναι απαραίτητο να το πάρει κανείς και δεν ταιριάζει σε όλους τους ανθρώπους.
Δεν είναι μόνο τι θα δούμε στην τηλεόραση, ποιος θα μαγειρέψει, ποιος θα πλύνει τα πιάτα, ποιος θα βγάλει τα σκουπίδια, ποιος θα καθαρίσει την τουαλέτα κλπ.
Όλα αυτά από μόνα τους μπορούν να επιβαρύνουν το ερωτικό κομμάτι μιας σχέσης.
Αλλά με τη συγκατοίκηση έρχεται συχνά και η απομυθοποίηση του άλλου. Τον βλέπεις σε πολύ προσωπικές "μη μαγικές" στιγμές και αλλάζει η εικόνα σου γι' αυτόν.
Πρέπει και οι δυο να έχουν πολύ ισορροπημένους και παραχωρητικούς χαρακτήρες για να μην επιτρέψουν σ' αυτές τις καταστάσεις να λειτουργήσουν αρνητικά στο ερωτικό κομμάτι.
Φυσικά η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και δεν μπορούν να υπάρχουν γενικεύσεις. -
Πω πω παιδια απο τα καλυτερα θεματα που διαβασα στο φορουμ και πολυ χαιρομαιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιιι (Βεβαια οφειλω να αναφερω οτι αυτο το ξεκινησε ο Perry Bear :police: :police: :police: :police: :police: :police: )
:cheers: :cheers: :cheers: :cheers: :cheers: :cheers: :cheers: :cheers: :cheers:
Λοιπον εγω δεν ξερω αν θα το εκανα ποτε, ισως επειδη δεν βρισκω το λογο. ισως γιατι για εμενα ο γαμος ειναι συνεμφασμενος με την οικογενεια και η γνωμη μου για την υιοθεσια παιδιων αναμεσα σε gay ζευγαρια ειναι αρνητικη.
Ωστοσο εχω μαθει να μην λεω ΠΟΤΕ. αν μου το ζητουσε ο συντροφος μου μπορει και να το εκανα. Με εναν ορο βεβαια, ο γαμος να γινονταν στην Βαρκελωνη ( εεε να μην δουμε και κανενα αρκουδακι? :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2: :cheesy2:)
Αν με ρωτουσες πριν μεικα χρονια περι συντροφικοτητας και αγαπης αναμεσα σε ενα gay ζευγαρι θα σου ελεγα οτι μου κανεις πλακα, τελικα τα πραγματα ηρθαν διαφορετικα και μετα απο μια σχεση 4 χρονια μπορω να πω οτι αν υπαρχει ερωτας και αγαπη κανεις τα παντα για να εχεις τον συντροφο σου ευτιχισμενο. (Χρηστο οχι τωρα δεν ειμαι σε σχεση, εσενα θα παντρευτω :crazy2: :crazy2: :crazy2: :crazy2: :crazy2: :crazy2: :crazy2:) Για την συγκατοικηση θα συμφωνησω με τον Dax αν και εγω ηθελα τον πρωτο καιρο να ειμαι με τον ανθρωπο μου 24ωρες το 24ωρο τελικα εχω καταληξει στο οτι χρειαζεται ο καθενας τον χορο και τον χρονο του, ετσι ρε παιδι μου να σου λειψει και λιγοοοοοοο, το κανει πιο πικαντικο μολις τον ξαναδεις :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: :hug2: -
Να κι ο Perry Bear!
Για μενα ο γαμος ειναι η επισφραγιση της ευτυχιας δυο ανθρωπων. Οταν πραγματικα αγαπιουνται θελουν να ειναι συνεχεια μαζι και η συγκατοικηση ειναι το πρωτο βημα. Φυσικα και μπορει να υπαρξουν προβληματα αλλα αυτο δεν εχει να κανει με τη συμβιωση αλλα με καθε σχεση. Στο χερι του ζευγαριου ειναι πως επιλυουν τα προβληματα που μπορει να αντιμετωπισουν. Αλλά η συγκατοικηση οπως ειπε ο Dax δεν ταιριαζει σε ολους, ουτε ο γαμος. Εγω πιστευω στο γαμο και πιστευω οτι μπορει να δεσει ενα ζευγαρι ακομη περισσοτερο. Κι αυτο γιατι ειναι μια ξεκαθαρη δηλωση προς ολους οτι ειμαστε μαζι, πορευομαστε μαζι και θελουμε να ειμαστε για παντα μαζι. Μη μας αντιμετωπιζετε πλεον σαν δυο ατομα που βρισκονται σε σχεση. Ειμαστε πλεον ενα και μοναδικο πραγμα για τα παντα και προς ολους.
Τα νομικα ζητηματα εχουν κι αυτα την αξια τους αλλα για μενα η συναισθηματικη δηλωση εχει μεγαλυτερη αξια! -
Σε καμμία περίπτωση δεν είπα να σηκώσουμε παντιερα αλλά σίγουρα θα πρέπει να γίνει και αυτή η καθημερινότητά μας καλύτερη! Ναι σέβομαι όλες τις απόψεις και την μοναδικότητα της κάθε ιστορίας και ζωής του καθενός!!
Κουβέντα κάνουμε και μοιραζόμαστε απόψεις
Ισως δεν εκφραστηκα σωστα.
Πρωτον το don't ask don't tell το χρησιμοποιησα ως ορολογια και οχι σαν σαν θεσμοθετημενο. Θελω απλα να πω οτι ακομα και αν η οικογενεια το ξερει, δεν ερχεται ως θεμα συζητησης. Υποκρισια? μπορει. Αν "δουλευει" ομως γιατι μας εχοχλει? Ο πατερας μου δεν το χωνεψε ποτε και δεν τον κατηγορω. Απο εκει και περα ουτε λογος για τσακωμους υπαρχει ουτε να αρχισω "εκστρατεια" μεσα στο σπιτι. Κατα τα αλλα οπως δεν ανακατευονταν οι γονεις μου στα προσωπικα του str8 αδελφου μου, δεν ανακατευτηκαν και στα δικα μου. Οπως δεν τον ρωτησαν ποτε αν εχει γκομενα, δεν ρωτησαν και εμενα. Περασαμε ενα χρονο μεχρι να ηρεμησουμε απο την δικη μου αποκαλυψη και μετα ηρεμησαμε. Ειμασταν και καλυτερα μετα. Ισως αυτο το προτυπο να εχω λαβει και εγω και να μην ειμαι της αποψης "σηκωνω σημαια". Και δεν σημαινει οτι κρυβομαι, απο κανεναν. Δεν "το παιζω" ο,τιδηποτε, δεν λεω μαλακιες τυπου "ψαχνω την καταλληλη", ουτε τιποτα. Γνωριζει πολυς κοσμος για μενα. Για την ακριβεια, ποιο πολυς κοσμος γνωριζει παρα οχι. Οποιος εχει την απορια ας βρει το κουραγιο να με ρωτησει. Οπως ομως δεν ρωταω τι κανουν στο κρεβατι τους, δεν ρωτανε και μενα. Ισως και να με ενοχλει που ξερω ατομα που ο μονος τροπος που εχεις να τους περιγραψεις ειναι "ο Gay" γιατι προφανως δεν εχουν τιποτα αλλο σαν ανθρωποι και ειναι το μονο οπλο τους για να μην περνανε απαρατηρητοι.
Προσωπικα δεν πιστευω ουτε σε παρελασεις, ουτε σε τιποτα τετοιο. Μονο γκετοποιηση φερνουν. Ειμαι της αποψης οτι ο μονος τροπος να γινουν αποδεκτοι οι gay ειναι απλα να ειναι μελη της κοινωνιας. Οσο προκλητικος ειναι ο "γαμιας" και η "τσουλα", ειναι και ο gay που κυκλοφορει με σημαια την σεξουαλικοτητα του.
Αυτα το ολιγα, και ευχομαι να μην εξελιχθει σε debate το θεμα.
τωρα οσο για τα πιο προσωπικα μου, δεν νομιζω οτι εχω να βρω κατι με τον συντροφο μου. Δεν μας αρεσει η συγκατοικηση. Εχουμε τα σπιτια μας, εχουμε την κοινη μας ζωη, θελουμε και ενα κομματι της ζωης μας ξεχωριστα. 14 χρονια ειμαστε ευτυχισμενοι και δεν βρισκω λογο γιατι ξαφνικα πρεπει να τσακωθω για το ποτε και ποιος θα πλυνει τα πιατα, για το τι θα δουμε στην τηλεοραση (που δεν συμφωνουμε ΠΟΤΕ) και να κανουμε τους "ζογκλερ" για να μην ενοχλει ο ενας τον αλλον στην δουλεια του, αφου εγω δουλευω 100% στο σπιτι και αυτος κατα 50%
-
Εγώ δεν ξέρω παιδιά…..συγκατοικώ με τον σύντροφο μου και δεν υπάρχει ούτε μία μέρα που να μην φλερταρει ο ένας τον άλλο και να γουσταρουμε το ίδιο με την 1η μέρα!! Ναι έρχεται η απομυθοποίηση του άλλου, αλλά εκεί πιστεύω είναι το τεστ σου για να δεις και εσύ και ο συντροφός του αν το αγαπάς πραγματικά και θες να το βλέπεις ακόμα και όταν είναι ή είσαι στις μαύρες του. Συμφωνώ με την ισορροπία αλλά το μυστικό είναι κάτι ακόμα μεγαλύτερο να νιώθεις ασφάλεια με τον σύντροφο σου (μιλάω εκ γάμου πείρας) δεν χρειάζονται υποχωρήσεις πιστευώ αλλά να δίνεις χώρο και χρόνο στον άλλο να αναπνεύσει μέσα στη σχέση!!! Φυσικά και κάνα καβγαδάκι και μετά ένα καλό γαμησάκι δεν βλάπτει.....ίσα ίσα σφίγγουν τα γάλατα.... :hug: :hug2: :love:
και κάτι ακόμα....πρέπει να αφήσουμε πίσω τις ανασφάλειες μας για να λειτουργήσει μία σχέση!! αυτό καταλαβαίνω μετά απο τόσα χρόνια στον ερωτικό στίβο
@Dax:
Συμφωνώ ότι η συγκατοίκηση είναι ένα μεγάλο ρίσκο που δεν είναι απαραίτητο να το πάρει κανείς και δεν ταιριάζει σε όλους τους ανθρώπους.
Δεν είναι μόνο τι θα δούμε στην τηλεόραση, ποιος θα μαγειρέψει, ποιος θα πλύνει τα πιάτα, ποιος θα βγάλει τα σκουπίδια, ποιος θα καθαρίσει την τουαλέτα κλπ.
Όλα αυτά από μόνα τους μπορούν να επιβαρύνουν το ερωτικό κομμάτι μιας σχέσης.
Αλλά με τη συγκατοίκηση έρχεται συχνά και η απομυθοποίηση του άλλου. Τον βλέπεις σε πολύ προσωπικές "μη μαγικές" στιγμές και αλλάζει η εικόνα σου γι' αυτόν.
Πρέπει και οι δυο να έχουν πολύ ισορροπημένους και παραχωρητικούς χαρακτήρες για να μην επιτρέψουν σ' αυτές τις καταστάσεις να λειτουργήσουν αρνητικά στο ερωτικό κομμάτι.
Φυσικά η κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστή και δεν μπορούν να υπάρχουν γενικεύσεις. -
ο γάμος και η συγκατοίκηση ειναι καθαρα θεμα καθε ζευγαριου. Ειναι θεμα στοχων για το μελλον που εχει ο καθενας. Εμενα δεν με αφορα αλλα για τον αλλο μπορει να ειναι πολυ βασικο. Εννοειται οτι πρεπει να θεσμοθετηθει καποια στιγμη και εδω. Αν οχι γαμος εστω μια συμβολαιογραφικη πραξη να εξασφαλιζει καποια πραγματα. Η αληθεια ειναι οτι μεγαλωνουμε και εχω σκεφτει πολλες φορες το ενδεχομενο μιας αρρωστιας για παραδειγμα και να μην μπορεις να δεις τον ανθρωπο σου γιατι επιτρεπεται μονο σε συγγενεις. Για να μην πω για πιο δυσαρεστες περιπτωσεις.
Απο την αλλη μπορει εγω να ειμαι τυχερος και να εχω ενα σπιτι και ο φιλος μου επισης, αλλα αλλοι να θελουν να δημιουργησουν μια κοινη περιουσια. Και μετα να ερχονται σιχαμενοι συγγενεις να σε βγαζουν απο το σπιτι. Θυμομαστε νομιζω την περιπτωση με τον Πολατοφ, που το εχτισε το σπιτι μαζι με τον φιλο του αλλα νομικα ο φιλος του δεν εχει κανενα δικαιωμα.
Εκτιμηση δικη μου ειναι οτι θελουμε πανω απο δεκα χρονια για την Ελλαδα. Ακομα και στην Ευρωπη, βλεπετε οτι το θεμα παει αργα, με πολυ αντιδραση.
-
Με αφορμή αυτό το topic και τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε ο Διόνυσος, έκανα διεξοδική έρευνα και έχω να σας πληροφορήσω τα εξής:
Οι χώρες που επιτρέπουν το γάμο μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου απαιτούν ότι τουλάχιστον ένας από τους δύο συζύγους να είναι υπήκοος ή νόμιμος κάτοικος της χώρας αυτής.
Ωστόσο υπάρχουν 8 χώρες που παρέχουν αυτό το δικαίωμα ακόμη και αν και οι δύο υποψήφιοι σύζυγοι είναι μη υπήκοοι και μη κάτοικοι των χωρών αυτών, δηλαδή απλοί τουρίστες.
Οι 5 από αυτές τις χώρες βρίσκονται στην Ευρώπη: Δανία, Ισλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία και Σουηδία.
Οι 3 μη Ευρωπαϊκές χώρες που επιτρέπουν σε μη υπηκόους/κατοίκους να παντρευτούν είναι οι εξής: Αργεντινή, Καναδάς και Νότια Αφρική.
Για την περίπτωση της Αργεντινής να ξεκαθαρίσω ότι ενώ όλη η επικράτεια επιτρέπει στους γκέι να παντρεύονται, μόνο σε τρεις περιοχές μπορούν να παντρευτούν γκέι τουρίστες (Μπουένος Άιρες, Σάντα Φε, Τιέρρα ντελ Φουέγκο).Ωστόσο, το διαζύγιο είναι μια άλλη υπόθεση. Γιατί μπορείς να παντρευτείς στις χώρες αυτές, αλλά δεν μπορεί να εκδοθεί διαζύγιο αν έστω ένας από τους συζύγους δεν είναι υπήκοος ή κάτοικος.
Σε ό,τι αφορά την αναγνώριση αυτού του γάμου… Ο γάμος αυτός αναγνωρίζεται ως γάμος μόνο στις χώρες που αναγνωρίζουν τους γάμους μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου.
Στις χώρες που δεν επιτρέπουν τέτοιους γάμους αλλά επιτρέπουν άλλου είδους same-sex union (civil union, registered partnership ή unregistered cohabitation), δεν αναγνωρίζεται ως γάμος αλλά αναγνωρίζεται ως την αντίστοιχη ένωση. Για παράδειγμα, δύο Ολλανδοί που έχουν παντρευτεί στη χώρα τους και πάνε να ζήσουν στη Γερμανία, εκεί ο γάμος τους αναγνωρίζεται ως civil union/registered partnership.
Στις χώρες που δεν αναγνωρίζουν κανενός είδους ένωση μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου, ένας τέτοιος γάμος δεν αναγνωρίζεται ως τίποτα!
Στην Ελλάδα και στην Κύπρο, λοιπόν, δεν αναγνωρίζεται αυτός ο γάμος και κανένας συμβολαιογράφος δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό, αν δεν αλλάξει η νομοθεσία!Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από επίσημες πηγές της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Διόνυσε, αυτά που γράφεις για την περίπτωση της Νορβηγίας και της υιοθεσίας/παρενθεσίας, πράγματι ισχύουν, αλλά είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα και θα το θίξουμε σε άλλο topic.
-
Το προχώρησες το θέμα βλέπω
μια χαρά σε βρίσκω!!!!@Dax:
Με αφορμή αυτό το topic και τις πολύτιμες πληροφορίες που μας έδωσε ο Διόνυσος, έκανα διεξοδική έρευνα και έχω να σας πληροφορήσω τα εξής:
Οι χώρες που επιτρέπουν το γάμο μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου απαιτούν ότι τουλάχιστον ένας από τους δύο συζύγους να είναι υπήκοος ή νόμιμος κάτοικος της χώρας αυτής.
Ωστόσο υπάρχουν 8 χώρες που παρέχουν αυτό το δικαίωμα ακόμη και αν και οι δύο υποψήφιοι σύζυγοι είναι μη υπήκοοι και μη κάτοικοι των χωρών αυτών, δηλαδή απλοί τουρίστες.
Οι 5 από αυτές τις χώρες βρίσκονται στην Ευρώπη: Δανία, Ισλανδία, Νορβηγία, Πορτογαλία και Σουηδία.
Οι 3 μη Ευρωπαϊκές χώρες που επιτρέπουν σε μη υπηκόους/κατοίκους να παντρευτούν είναι οι εξής: Αργεντινή, Καναδάς και Νότια Αφρική.
Για την περίπτωση της Αργεντινής να ξεκαθαρίσω ότι ενώ όλη η επικράτεια επιτρέπει στους γκέι να παντρεύονται, μόνο σε τρεις περιοχές μπορούν να παντρευτούν γκέι τουρίστες (Μπουένος Άιρες, Σάντα Φε, Τιέρρα ντελ Φουέγκο).Ωστόσο, το διαζύγιο είναι μια άλλη υπόθεση. Γιατί μπορείς να παντρευτείς στις χώρες αυτές, αλλά δεν μπορεί να εκδοθεί διαζύγιο αν έστω ένας από τους συζύγους δεν είναι υπήκοος ή κάτοικος.
Σε ό,τι αφορά την αναγνώριση αυτού του γάμου… Ο γάμος αυτός αναγνωρίζεται ως γάμος μόνο στις χώρες που αναγνωρίζουν τους γάμους μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου.
Στις χώρες που δεν επιτρέπουν τέτοιους γάμους αλλά επιτρέπουν άλλου είδους same-sex union (civil union, registered partnership ή unregistered cohabitation), δεν αναγνωρίζεται ως γάμος αλλά αναγνωρίζεται ως την αντίστοιχη ένωση. Για παράδειγμα, δύο Ολλανδοί που έχουν παντρευτεί στη χώρα τους και πάνε να ζήσουν στη Γερμανία, εκεί ο γάμος τους αναγνωρίζεται ως civil union/registered partnership.
Στις χώρες που δεν αναγνωρίζουν κανενός είδους ένωση μεταξύ ατόμων ίδιου φύλου, ένας τέτοιος γάμος δεν αναγνωρίζεται ως τίποτα!
Στην Ελλάδα και στην Κύπρο, λοιπόν, δεν αναγνωρίζεται αυτός ο γάμος και κανένας συμβολαιογράφος δεν μπορεί να το αλλάξει αυτό, αν δεν αλλάξει η νομοθεσία!Οι παραπάνω πληροφορίες προέρχονται από επισήμες πηγές της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Διόνυσε, αυτά που γράφεις για την περίπτωση της Νορβηγίας και της υιοθεσίας/παρενθεσίας, πράγματι ισχύουν, αλλά είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα και θα το θίξουμε σε άλλο topic.
-
Ο Χρήστος, όμως, δε μας είπε τη γνώμη του για το γάμο… :whistle:
-
Ας πεταχτώ κι εγώ να πω την γνωμη μου…
Είμαι υπέρ όσο δεν πάει στον γάμο γιατί στην τελική όλοι μας είμαστε ΑΝΘΡΩΠΟΙ και έχουμε τα ίδια δικαιώματα...
Και συναισθηματικά αλλά και νομικά..
Εγώ παί δεν νομίζω οτι θα παντρευόμουν ποτέ και αυτό γιατί είμαι λίγο απογοητευμένος από τους έλληνες..
Δεν νομίζω ότι οι έλληνες γκέι είναι μονογαμικοί..Τουλάχιστον εγώ δεν έχω συναντήσει κάποιον...
Εγώ θα μπορούσα και είμαι αλλά δεν έχω βρει κάποιον που να σκέφτεται το ίδιο..συνηθως το κερατο πέφτει σύννεφο οπότε δνε νομίζω οτι θα έμπλεκα σε περιπέτειες γάμου και διαζυγίου.. Ίσως μέχρι συγκατοίκηση και ως εκεί...
Αν πάλι ήμουνα σε άλλη χώρα (πχ.Ισπανία,Αμερική) που εκεί τους βλέπω πιο σοβαρούς με το θέμα να ήμουνα πιο θετικός...
Αλλά στην Ελλαδίτσα μας δεν το βλέπω... -
Με στενοχωρείς, Μποτομάκι!
Γιατί τέτοια απογοήτευση; Σίγουρα υπάρχουν Έλληνες που δεν είναι μονογαμικοί. Αυτό δεν είναι κακό εφόσον δεν υπόσχεσαι μονογαμικότητα.
Κακό είναι να πουλάει κανείς υποσχέσεις που ξέρει ότι δεν μπορεί ή δε θέλει να τηρήσει.
Αλλά σε διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν και πολλοί Έλληνες που πιστεύουν και τηρούν τη μονογαμικότητα.
Και συνήθως τους συναντάς όταν δεν το περιμένεις.
Αλλά χρειάζονται δύο πράγματα: αισιόδοξη σκέψη και μάτια ανοιχτά! -
@Dax:
Με στενοχωρείς, Μποτομάκι!
Γιατί τέτοια απογοήτευση; Σίγουρα υπάρχουν Έλληνες που δεν είναι μονογαμικοί. Αυτό δεν είναι κακό εφόσον δεν υπόσχεσαι μονογαμικότητα.
Κακό είναι να πουλάει κανείς υποσχέσεις που ξέρει ότι δεν μπορεί ή δε θέλει να τηρήσει.
Αλλά σε διαβεβαιώνω ότι υπάρχουν και πολλοί Έλληνες που πιστεύουν και τηρούν τη μονογαμικότητα.
Και συνήθως τους συναντάς όταν δεν το περιμένεις.
Αλλά χρειάζονται δύο πράγματα: αισιόδοξη σκέψη και μάτια ανοιχτά!Έχω και τα 2… Κάπου κάνω λάθος μάλλον και πρέπει να το βρω να το διορθώσω...
Ή απλά είμαι πολύ άτυχος..
τι να πεις.. -
Δεν πιστεύω στην ατυχία.
Ίσως να ψάχνεις για μονογαμικούς σε λάθος μέρη…
Αλλά για να είμαστε ειλικρινείς, κανείς δεν μπορεί να είναι σίγουρος ότι θα είναι μονογαμικός αν δεν βρει την κατάλληλη σχέση που να του βγάζει αυτή τη διάθεση.
'Ισως η κάθε σχέση να πρέπει να περάσει ένα στάδιο μη μονογαμικότητας μέχρι να κατασταλάξει σε πραγματική σχέση στο μυαλό και των δύο.
Έπειτα, η διάθεση για μονογαμικότητα έχει να κάνει ως ένα βαθμό και με την ηλικία.
Στις νεαρότερες ηλικίες, που δεν έχουν ακόμα πολλές εμπειρίες, ίσως και να μην ενδείκνυται.
Δεν υπάρχουν κανόνες, γιατί η κάθε περίπτωση είναι διαφορετική, αλλά ο χρόνος έχει την τάση να δίνει μόνος του απαντήσεις σ' αυτά τα ερωτήματα. -
Θέλω να παρατηρήσω ότι ο Χρήστος δεν απάντησε στο ερώτημα! Τυχαίο;
Αναρωτιέμαι γιατί. :whistle: -
@Dax:
Θέλω να παρατηρήσω ότι ο Χρήστος δεν απάντησε στο ερώτημα! Τυχαίο;
Αναρωτιέμαι γιατί. :whistle:Στον γάμο με την παραδοσιακή σημασία δεν πιστεύω ούτε στο παραμικρό! :cool2:
Είμαι υπερ της ελεύθερης συμβίωσης αρκεί να μπορούσαμε με κάποιο τρόπο, κάποιος να εξασφαλίσει τις φοροαπαλαγές που έχουν τα ζευγάρια, κληρονομικά, θέματα ασφάλισης, γενικότερα ως προς τη συγγένεια σε πλάγια γραμμή κλπ. Πέστο συμφωνιτικό πέστο όπως θέλεις..
Από την άλλη υπάρχει και η άποψη ότι θα έπρεπε να μπορούμε να κάνουμε και θρησκευτικό γάμο, τώρα αν το θέλουν τόσο πολύ θα τους δώσω απόλυτο δίκαιο γιατί έχουν το δικαίωμα σε αυτό όπως κάθε άλλος άνθρωπος, αν και εγώ δεν θα το σκεφτόμουν ποτέ σαν επιλογή.
-
Ποια παραδοσιακή μορφή
αφού εξ αρχής είναι αλλιώς αφού μιλάμε για δύο άντρες ή γυναίκες!!Πάντως συμφωνώ με την θέση σου Herc
o καθένας όπως το θέλει!! -
Συμφωνώ με την άποψη ότι ο καθένας κάνει ό,τι του ταιριάζει και ό,τι τον εκφράζει καλύτερα.
Διαφωνώ με την άποψη ότι οι θρησκείες πρέπει να αλλάξουν τις πρακτικές τους και να επιτρέψουν το γάμο ατόμων του ίδιου φύλου.
Κάποιες θρησκείες το επιτρέπουν και το εφαρμόζουν. Όσες δεν το επιτρέπουν, δεν είναι υποχρεωμένες να το κάνουν.
Η διαφορά μεταξύ Πολιτείας και θρησκειών, είναι ότι η Πολιτεία απευθύνεται σε όλους τους πολίτες (και επομένως πρέπει να σέβεται τα δικαιώματα όλων και να μην κάνει διακρίσεις), ενώ οι θρησκείες απευθύνονται μόνο στους πιστούς τους.
Κανείς δεν είναι υποχρεωμένος να ακολουθήσει μια θρησκεία. Αν το κάνει, σημαίνει ότι αποδέχεται το σύνολο των δογμάτων της και των πρακτικών της. Αν δεν το αποδέχεται στο σύνολό τους, τότε πολύ απλά κοροϊδεύει τον εαυτό του και τους άλλους λέγωντας ότι ανήκει σ' αυτήν τη θρησκεία. Καλύτερα να βρει κάποια άλλη που του ταιριάζει περισσότερο ή να έχει τα προσωπικά του θρησκευτικά πιστεύω ή να μην ανήκει σε καμία. Δεν είναι υποχρεωτικό. -
:true:
-
ωραία τοποθέτηση DAX ;D
:bravo: :bravo:
Hello! It looks like you're interested in this conversation, but you don't have an account yet.
Getting fed up of having to scroll through the same posts each visit? When you register for an account, you'll always come back to exactly where you were before, and choose to be notified of new replies (either via email, or push notification). You'll also be able to save bookmarks and upvote posts to show your appreciation to other community members.
With your input, this post could be even better 💗
Register Login